Cakera padat, lebih dikenali sebagai CD, ialah format penyimpanan data cakera optik digital yang pada mulanya dicipta untuk rakaman bunyi tetapi juga digunakan untuk menyimpan jenis data lain. CD mempunyai diameter 120 mm dan boleh menyimpan sehingga 80 minit audio tidak dimampatkan atau kira-kira 700 MB data. Ia digunakan dalam pelbagai industri untuk pelbagai tujuan dan telah memainkan peranan penting dalam evolusi storan digital dan teknologi pemindahan data.<\/p>\n
CD itu diilhamkan dan dibangunkan oleh Philips dan Sony pada awal 1980-an. Sebutan pertama CD itu adalah dalam sidang akhbar 1979 di mana Philips mempersembahkan cakera audio optik dengan diameter 115 mm. Setahun kemudian, saiz standard ditingkatkan kepada 120mm untuk membolehkan lebih banyak storan. Sony dan Philips bersama-sama mengeluarkan standard CD-DA (Audio Digital) Buku Merah pada tahun 1982, menandakan permulaan era CD.<\/p>\n
CD telah merevolusikan industri muzik, menawarkan kualiti bunyi yang jelas dan jelas yang jauh lebih baik daripada rekod vinil dan pita kaset. Mereka tidak lama kemudian diterima pakai untuk tujuan lain, seperti menyimpan perisian komputer, permainan, dan juga filem berdurasi penuh (pada CD Video atau VCD). Hari ini, sementara penstriman dan muat turun digital telah menggantikan CD fizikal dalam pengedaran muzik dan video, mereka tetap popular untuk menyimpan perisian, terutamanya untuk sistem pengendalian dan aplikasi besar.<\/p>\n
CD diperbuat daripada plastik polikarbonat setebal 1.2 mm dan mempunyai lapisan nipis aluminium untuk membuat permukaan reflektif. Bahagian yang paling kritikal ialah lapisan lakuer, digunakan untuk melindungi aluminium dan label dicetak pada lakuer. CD dihasilkan melalui proses pengacuan suntikan cakera 'kosong' yang mengandungi trek lingkaran yang dibentuk.<\/p>\n
Data pada CD disimpan dalam trek kecil dalam lapisan polikarbonat. Trek ini dibaca oleh pemain CD menggunakan sistem laser dan optik. Benjolan memantulkan cahaya laser secara berbeza daripada kawasan rata, yang dikesan dan ditafsirkan sebagai data.<\/p>\n
Ciri asas CD termasuk kapasiti storannya (standard 700MB), dimensi fizikal (diameter 120mm, ketebalan 1.2mm), jangka hayat (ia boleh bertahan selama beberapa dekad jika disimpan dengan betul) dan serba boleh (digunakan untuk penyimpanan audio, video dan data. ). CD juga mempunyai ketahanan yang wujud kerana sifat fizikalnya - tidak seperti media berasaskan pita, ia tidak terjejas oleh medan magnet dan tahan terhadap habuk dan calar.<\/p>\n
Terdapat beberapa jenis CD, masing-masing mempunyai tujuan tertentu:<\/p>\n
CD boleh digunakan untuk pelbagai aplikasi, daripada mengedarkan muzik dan filem kepada memasang perisian. Walau bagaimanapun, mereka datang dengan cabaran tertentu. CD boleh tercalar atau rosak secara fizikal, yang berpotensi membawa kepada kehilangan data. Masalah ini boleh dikurangkan dengan pengendalian dan penyimpanan yang betul. Selain itu, seiring dengan kemajuan teknologi, semakin sedikit peranti yang disertakan dengan pemacu CD terbina dalam. Dalam kes sedemikian, pemacu CD luaran boleh digunakan.<\/p>\n